ที่มาและการดัดแปลง
ต้นกำเนิด
กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้ามีที่มาจากบทกวี Elegy Written in a Country Churchyard ของ Thomas Gray กวีอังกฤษ ซึ่งแต่งขึ้นภายหลังการสูญเสียเพื่อนและญาติสนิทในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน
จากฉบับอังกฤษสู่ฉบับไทย
เสฐียรโกเศศและนาคะประทีปแปลบทกวีของ Thomas Gray เป็นภาษาไทย จากนั้นพระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) นำฉบับแปลมาแต่งใหม่เป็นกลอนดอกสร้อย โดยปรับเนื้อหาให้เข้ากับธรรมเนียมและความคุ้นเคยของคนไทย
ตัวอย่างการปรับให้เข้ากับบริบทไทย
ต้นไอวี → เถาวัลย์
ต้นเอล์ม → ต้นโพธิ์
ปรับบุคคลสำคัญให้คนไทยคุ้นเคย
เช่น ชาวบ้านบางระจันและศรีปราชญ์