🌙
กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า
วรรณคดีคำรำพึงและสัจธรรมชีวิต
☰ เมนู
หน้าแรก
ที่มาและการดัดแปลง
ลักษณะคำประพันธ์
เนื้อเรื่องย่อ
บทประพันธ์
วิเคราะห์คุณค่า
คำศัพท์
แบบทดสอบ
บทประพันธ์พร้อมคำอธิบาย
1. วังเอ๋ยวังเวง — ยามค่ำในท้องทุ่ง
2. ยามเอ๋ยยามนี้ — ความเงียบสงัดของกลางคืน
3. นกเอ๋ยนกแสก — เสียงแห่งป่าช้า
4. ต้นเอ๋ยต้นไทร — หลุมศพใต้ร่มไม้
5. หมดเอ๋ยหมดห่วง — ผู้ตายไม่ตื่นอีก
6. ทอดเอ๋ยทอดทิ้ง — สิ่งที่ผู้ตายต้องจากลา
7. กองเอ๋ยกองข้าว — วิถีของชาวนา
8. ตัวเอ๋ยตัวทะยาน — อย่าดูหมิ่นชีวิตเรียบง่าย
9. สกุลเอ๋ยสกุลสูง — เกียรติยศลงเอยที่ความตาย
10. ตัวเอ๋ยตัวหยิ่ง — อย่าดูหมิ่นศพผู้ยากไร้
11. ที่เอ๋ยที่ระลึก — อนุสาวรีย์ไม่อาจปลุกคนตาย
12. ร่างเอ๋ยร่างกาย — หลุมศพอาจเคยเป็นที่ของผู้ยิ่งใหญ่
13. ความเอ๋ยความรู้ — โอกาสทางการศึกษา
14. ดวงเอ๋ยดวงมณี — คุณค่าที่อาจถูกซ่อน
15. ซากเอ๋ยซากศพ — ผู้กล้าและผู้มีปัญญาก็อาจไร้ชื่อ
16. มักเอ๋ยมักใหญ่ — วิจารณ์ความฟุ้งเฟ้อ
17. ห่างเอ๋ยห่างไกล — มักน้อยและสันโดษ
18. บทประพันธ์ลำดับที่ 18
19. บทประพันธ์ลำดับที่ 19
20. บทประพันธ์ลำดับที่ 20
21. บทประพันธ์ลำดับที่ 21
×